2006 yılında Monster çalışanların eğilimlerini belirlemek ve çalışanların sadakati hakkında tutarlı bir analiz sunabilmek amacıyla, önemli bir çalışmaya imza attı. Bu araştırmadan sonra anladık ki buradaki kilit değişken kişilerin yeni bir iş arayıp aramaması değil, kendilerine sunulan yeni pozisyona bağlılık hissedip hissetmemesidir. Çalışanların iş değiştirmeye açık olup olmaması, bizim için aktif bir şekilde iş arayan birkaç adaydan çok daha fazlasını ifade etmektedir. Adayların büyük bir bölümü (%70 kadarı) iş sahibi olan, fakat işverenine herhangi bir bağlılık hissetmeyen kişilerden oluşmaktadır. Değişik demografik özellikleri olan gruplardan oluşan bu %70’lik kesim, özellikle de bu grubun X ve Y Nesilleri, gelecek on yılda işverenler tarafından en çok tercih edilecek kişilerden oluşmaktadır.
Araştırmamıza göre çalışanların işlerine bakış açısı üç ana başlıkta incelenebilir
- Yerleşik düzene sahip sadık çalışanlar (%30): Bu kişiler, mevcut işlerine ve işverenlerine sadık olduklarını iddia ederler ve öyledirler de. Çeşitli kişisel ve profesyonel sebeplerden ötürü iş yerlerinde yerleşik bir düzen oturtmuşlardır. Bu tarz çalışanların işlerini bırakmaları için önlerinde çok ciddi kişisel engeller vardır ve başka bir işveren tarafından işe alınmaları çok zordur.
- Sadık ama temkinli çalışanlar (%11): Bu kişiler de işlerine ve şirketlerine bağlı oldukları iddiasındadır fakat önlerinde onları iş değiştirmekten alıkoyacak ciddi kişisel engeller yoktur. İşini seven fakat şirketle pek bir bağı bulunmayan ya da patronundan hoşlanmayan biri bu grubu tanımlayan güzel bir örnektir. Bu kesim işverenlerinin hassas noktası, diğer şirketler içinse yeni çalışanlar bulmak için bir fırsattır.
- Temkinli fırsatçılar (%59): Bu kişiler herhangi bir değişiklik fırsatına tamamen açıktırlar. Başka bir deyişle diğer şirketlere yaklaşmaya açıktırlar; onlara özgeçmişlerini gönderirler, iş ilanlarına cevap verirler, ya da her ikisini de yaparlar. Bir çok fırsatçı çalışan aktif olarak yeni bir iş aramaktadır.
Bu gün “temkinli” çalışanlar dediğimiz grup, yan iş gücünün %70’i, için iş kontratı, para, prestij, hayat standardı gibi maddi ve manevi getiriler karşılığında zaman, yetenek ve enerjilerini sunmaktan ibarettir. İki tarafta bu anlaşmadan tatmin olduğu sürece sözleşme devam eder. Bu çalışanlar genelde mevcut işverenlerine daha az güvenmeye meyillidir çünkü onları bekleyen daha kazançlı iş imkanları olduğunu düşünürler. Fakat bu potansiyel işverenlerin iddialarına güvenmemeyi de zaman içinde öğrenmişlerdir. İlanlardaki iş tanımlarının gerçek çalışma koşullarını yansıtıp yansıtmadığını sorgulamayı öğrenmişlerdir yani.
Adaylar, kötü patronlara asla tahammül etmeyecekler, hatta bunu işlerine karşı mesafeli yaklaşımlarını açıklamak için bir savunma olarak kullanacaklardır Bu yüzden daha iyi buldukları iş verenlere yaklaşacaklardır.